De boodschappenlijst wordt in de winkel gelezen, niet thuis
Bijgewerkt op 22/09/2026
Een boodschappenlijst die uit een menu komt is bijna altijd onleesbaar, om een precieze reden: ze is recept per recept geschreven. Men staat voor het rek met drie lijnen courgette en een optelsom uit het hoofd, een winkelkar in de ene hand en de telefoon in de andere.
Deze regels bestaan voor de plaats waar de lijst gelezen wordt.
Eén ingrediënt, één enkele lijn
Een ingrediënt staat er één enkele keer, met de totale hoeveelheid van alle maaltijden die het gebruiken, opgeteld. Drie maaltijden die elk 200 g courgette vragen geven één lijn, « 600 g courgette ». Nooit drie lijnen van 200 g.
Het is de regel die in de praktijk het meeste verandert, en ook degene die gegenereerde lijsten het vaakst missen.
Geen enkele dagnaam in de lijst
Geen « 200 g courgette (woensdag) », in geen enkele vorm en zeker niet tussen haakjes. De dag dient tot niets zodra de kar gevuld is, en hij verplicht tot optellen uit het hoofd.
Een ingrediënt dat aan zijn dag hangt is keukeninformatie. Die hoort in het recept thuis, niet in de afdeling.
De eenheden worden gelijkgeschakeld vóór het optellen
Twee courgettes en 200 g courgette geven één enkele lijn, uitgedrukt in de eenheid die men koopt. Een lijst die stuks en grammen voor hetzelfde product door elkaar haalt vraagt het werk terug dat ze had moeten doen.
Veertien afdelingen, in de volgorde van de winkel
De artikelen staan gerangschikt per afdeling, niet per recept: groenten en fruit, vlees, vis, bakkerij, verse producten, diepvries, dranken, pasta en rijst, zoute kruidenierswaren, zoete kruidenierswaren, conserven, sauzen en condimenten, kruiden en specerijen, onderhoud en drogisterij.
Die laatste is voorbehouden aan wat u zelf toevoegt: geen enkel menu zet er iets in. Elke afdeling klapt met één gebaar dicht, wat vermijdt dat u veertien stukken vlees moet doorlopen om bij de volgende te komen, en een volledig afgevinkte afdeling klapt vanzelf dicht.
De basisproducten: wat u al hebt
Zestien artikelen verzwaren een lijst zonder er iets aan toe te voegen, omdat iedereen ze in huis heeft. U vinkt ze één keer aan, in uw profiel, en ze verschijnen niet meer.
- Kruiden en specerijen: zout, peper, Provençaalse kruiden, rozemarijn,
tijm, laurier, paprikapoeder, komijn, kaneel, curry, nootmuskaat, look, ui
- Sauzen en condimenten: olie, azijn, bouillonblokje
De regel die over deze lijst beslist past in één zin: wat niet opraakt. Daarom staan boter en citroen er niet in, en daarom staan rozemarijn, tijm en laurier er in de betekenis van de afdeling, dus gedroogd. Verse tijm raakt op; ze aanvinken zou betekenen dat ze nooit meer op de lijst terugkomt.
Elk aangevinkt artikel blijft zichtbaar, dichtgeklapt onder zijn oorspronkelijke afdeling, met een knop om het terug in de lijst te zetten op de dag dat het u ontbreekt.
Waarom « melk » de kokosmelk niet meeneemt
Een aangevinkt basisproduct filtert op hele woorden, en het neemt nooit een product mee dat door iets anders aangevuld is. « Melk » aangevinkt laat de kokosmelk op de lijst staan, want dat is niet hetzelfde product. « Olie » laat de olijfolie staan. « Rijst » neemt de chorizo niet mee.
Het filter helt bewust over naar de lijn te veel: « zout van Guérande » blijft op de lijst staan terwijl zout aangevinkt is. Een overbodige lijn schrapt men in één seconde; een ontbrekend ingrediënt ontdekt men voor de pan.
De lijst komt met het gevalideerde menu
Ze wordt opgebouwd bij de validatie van uw week, samen met de twee documenten om af te drukken. Zolang het menu nog nagelezen wordt kunnen de recepten nog veranderen, en een lijst gebouwd op gerechten die gaan wijzigen zou nergens toe dienen.
Hoe Pluka ze gebruikt
Deze regels zijn geen artikel naast het product: het zijn de regels die de toepassing bij elk menu toepast. De lijst ontstaat uit het menu, afdeling per afdeling, en ze wordt in de winkel afgevinkt vanaf een telefoon.
Ze evolueren wanneer een reëel geval toont dat er iets ontbreekt.